Van Sukosan op weg naar Sali

Omdat we nog heerlijk tussen allerlei boten inlagen in de haven hebben we heerlijk rustig stabiel geslapen. Het ligt ook allemaal krap in de haven van Sukosan bij elkaar.
Voorspelling voor vandaag was windkracht 7-8 dus dan zouden we niet uitvaren. Maar na het plaatselijke weerbericht bij de haven nagevraagd te hebben zou het windkracht 3-4 blijven met uitschieters naar 7-8.
Na nog wat gespeeld te hebben vertrokken we uit Sukosan om 9 Miles te gaan varen richting Sali.
De laatste voorbereidingen werden nog getroffen om water te tanken en de cherricans met diesel te vullen.
Onze eerste boottocht kon beginnen.
In de ochtend hadden we al even de motor aangehad maar daar was Olivier zo van geschrokken dat hij moest huilen.
Een handige aanpak hiervoor was gewenst voor de kleine man.
Nadat marc en ik alles hadden doorgenomen, waren we klaar voor vertrek. Kinderen in kajuit, reddingsvesten om, motor starten om er nog even bij te blijven zitten, touwen los en varen maar.
En jeetje wat heeft Olivier toch een lieve grote broer. Pepijn had een arm om Olivier heen geslagen en vertelde dat hij niet bang hoeft te zijn.
Nadat we de fok hadden gehesen gingen we lekker zeilen. Pepijn en Olivier ook weer aan dek nadat de motor uit was en gezellig met de andere zeilen. Super weer en begin nog wat onwennig. Ik moest vooral niet te ver uit de buurt van Olivier zijn want dat was nog te eng. Mama's handje vasthouden en Pepijn wilde het liefst het roer overnemen.
En Pepijn heeft ook veel aan het roer gestaan. Nog even leren dat je niet te veel hoeft bij te sturen maar voor de rest helemaal top! Voordat we de brug passeerde waar we onderdoor moesten voeren we direct in de wind dus zeil zakken, op de motor en daarna weer zowel groot zeil als de fok gehesen. Aantal keren overstag gegaan en vervolgens Pepijn als schipper over stag laten gaan. Cool hoor, deze grote kleine man kan het al helemaal met mama en papa als hulptroepen.
Olivier vond het inmiddels ook alweer minder eng dus gingen we aan de zijkant zitten om in de zee te kijken en later gingen we ook voor op de boot zitten. Pepijn had inmiddels het zitje voorop ontdekt boven het anker en hij heeft de rest van de reis zijn stekkie niet meer afgegeven.
En net als dat we in het vliegtuig al heel veel eilandjes hadden gezien in de lucht voeren we langs een aantal onbewoonde eilanden die niet meer bestaan uit bergen. Wel prachtig om in deze omgeving te varen.
Toen we Sali naderde werden de zeilen weer gestreken en ging de motor weer aan. Marc dolde nog een beetje met Pepijn voorop om scherpe bochten te maken. Lol hadden zowel Olivier en Pepijn dus papa moest nog een keer in herhaling.
Om 13.00 legde we aan in de haven van Sali waar een rotsstrandje was waar we lekker konden zwemmen en snorkelen.
Pepijn wist niet hoe snel hij eraf moest komen om een frisse duik te nemen. Heerlijk en lekker zout. Bij de gebroeders Conté hebben we in de haven een ijsje gegeten. Vervolgens hebben we een wandeling gemaakt om het eiland op zoek naar een kapel en een strandje.
Sali heeft denk ik 1000 inwoners maar het plaatselijke feest hier had gisteren 3000 mensen getrokken. De veerboot naar Zadar brengt ook veel mensen naar het eiland.
Het mooie is dat hier veel authentiek is gebleven, de gebouwen, de tradities, klederdracht.... De laatste dag van het feest in Sali maken wij mee. Een ezelrace door de haven over de brug en weer terug. En deze ezels zagen er goed uit. Ook was er een soort dorpsleider, zo'n prins carnaval bij ons in Brabant, die werd binnengehaald met veel bombarie en volgens ons al genoeg gedronken had